06-46663673

 

Hoe mindfulness mijn eerste jaar als moeder veranderdeHoe mindfulness mijn eerste jaar als moeder heeft veranderd

Na de geboorte van je eerste kindje hoor je op de befaamde ‘roze wolk’ te zitten. Het taboe wat hier op lijkt te rusten wordt steeds vaker doorbroken door verhalen van moeders die dapper en eerlijk hun verhaal vertellen: “zo geweldig vond ik het niet, het was soms ronduit zwaar”, zeggen ze. Dat we met zijn allen daar steeds opener over zijn is goed. De vraag is dan vervolgens: hoe zorg je er dan voor dat je als kersverse moeder wat meer rust, balans en zelfvertrouwen gaat ervaren?

In 2016 werd ik zelf moeder. Ook ik kwam mezelf tegen: de extra stress, de struggles, de onzekerheid; het haalde me uit mijn balans. Mindfulness heeft mij enorm geholpen om hiermee om te gaan. Om te leren genieten van de mooie en minder mooie momenten als kersverse moeder. Ik wil andere moeders laten zien wat mindfulness voor hen kan doen. Daarom geef ik mindfulnesstrainingen aan moeders met hun baby en ga ik aan de hand van een serie blogjes vertellen wat mindfulness mij persoonlijk heeft gebracht.

Mediteren en rust tijdens mijn zwangerschap

Tijdens mijn zwangerschap heb ik mij heel lang heel goed gevoeld: weinig lichamelijke klachten en ik keek ernaar uit om moeder te worden. Ik deed toen een yogadocentenopleiding en ik mediteerde veel. Dit hielp mij om bewust bezig te zijn met mijn zwangerschap. Door mijn pedagogische achtergrond vanuit mijn studie voelde ik geen behoefte om te lezen over opvoeden. Ik had er vertrouwen in dat het goed zou komen, zowel de hele zwangerschap als de eerste prille momenten van het moeder zijn. Bovendien wist ik precies wat ik wilde: een zo natuurlijk mogelijke bevalling en het liefst thuis of in een geboortehuis.

De bevalling: anders dan ik het me had voorgesteld

Tegen het einde van de zwangerschap kwam alles in een stroomversnelling: last minute verhuizen, ik had mogelijk zwangerschapsdiabetes en de baby lag in een stuit. Daar ging mijn idee van thuis bevallen zonder medische poespas. Door al deze ontwikkelingen raakte ik steeds meer uit balans. Mijn bevalling in het ziekenhuis was alles behalve natuurlijk. Na de bevalling werd mijn zoontje direct meegenomen vanwege zuurstoftekort. Hij lag op een andere afdeling, was enorm aan het huilen en ik kon niet naar hem toe.

Eenmaal thuis twijfelde ik aan alles. Alle ideeën die ik had tijdens mijn zwangerschap leken opeens niet meer oké, maar hoe ik het dan wel wilde, ik had geen idee. Het enige wat ik zeker wist was dat ik er vanaf nu alles aan zou doen om mijn zoontje gelukkig te maken. Ik merkte dat zodra hij begon te huilen, ik direct naar hem toe wilde om hem te beschermen en te troosten. Mijn omgeving vond dat ik dat ook best aan anderen over kon laten en dat ik vooral zelf ook moest uitrusten. Dat vond ik moeilijk te accepteren.

Emoties, gevoelens en gedachten zien voor wat ze echt zijn

Al snel pakte ik het mediteren en de yoga weer op. Het gaf me wel wat rust, vooral op het moment zelf, maar de momenten dat mijn kindje huilde bleven lastig.

Van mijn meditatiecoach kreeg ik een hele mooie opdracht:

  • “kijk eens wat er met je gebeurt als je baby huilt. Welke gedachten, gevoelens en lichamelijke sensaties komen er bij je op als hij huilt? Probeer eens om te onderzoeken wat er gebeurt zonder er direct op te reageren.”

Toen ik die week zat te mediteren begon hij te huilen. Ik hoorde dat mijn man ernaartoe ging. Mijn eerste reactie was:

  • “Ik wil opstaan, hem beschermen en troosten!”

Met de opdracht van mijn meditatiecoach in mijn achterhoofd besloot ik dat ik ieder geval moest blijven zitten totdat de ‘gong’, de bel van mijn meditatiesessie zou gaan. Dit werd een hele mooie ervaring: ik kon heel bewust voelen wat er in mijn lichaam gebeurde wanneer mijn baby aan het huilen was: mijn hart ging sneller kloppen, mijn spieren spanden zich aan en ik voelde echt een vecht-reactie opkomen. Alsof mijn lichaam zich klaarmaakte om in de aanval te gaan. Ik observeerde mijn gedachten, zoals:

  • ‘Ik moet naar hem toe’
  • ‘Waarom zit ik hier nog?’
  • ‘Ik kan niet ontspannen mediteren omdat mijn man ons kindje niet stil krijgt’

Ik voelde zelfs boosheid naar mijn man toe omdat hij ons kindje niet stil kon krijgen. Bizarre gedachte eigenlijk als ik het nu zo opschrijf en er aan terug denk. Ik besloot om niet direct te reageren. De spanning in mijn lichaam werd langzaam minder, het werd rustiger in mijn hoofd en er kwamen mildere gedachten voor in de plaats:

  • ‘Ik moet mijn man een kans geven’
  • ‘Het is oké om even tijd voor mezelf te nemen, ook al ben ik moeder’
  • ‘Het komt allemaal wel goed…’

Mindfulness gaf mij opnieuw vertrouwen

Hoe langer ik bleef zitten, hoe meer ik inzag wat er echt aan de hand was:

Eigenlijk voelde ik me enorm schuldig over die eerste nacht in het ziekenhuis omdat ik hem niet in mijn armen kon nemen en troosten op dat moment. Dit schuldgevoel zorgde ervoor dat ik dacht dat hij mij daardoor juist nú extra hard nodig had. Onbewust wist ik dit misschien wel, maar door stil te blijven zitten voelde en zag ik het pas echt. Het had meer met mij te maken, dan met mijn baby, mijn man of met dit moment. Inmiddels was de ‘gong’ van mijn meditatiesessie allang gegaan en ik zat daar nog steeds. Met een nieuw inzicht en bewustzijn. Het is oké als ik niet direct naar hem toe ga, Hij is veilig bij mijn man. Dit inzicht gaf me ademruimte en vertrouwen in mijn man, de vader van ons kindje.

Mindfulness hielp mij in de maanden daarna betere keuzes te maken voor mijzelf en dus voor ons kindje. Ik besefte me dat een kind af en toe gewoon wil huilen, net als ik af en toe verdrietig ben en mijn emoties wil uiten. Nu kan ik het gemakkelijker verdragen als hij huilt. Bovendien kreeg mijn man zo de ruimte om vader te zijn van ons kindje!

Tijd nemen voor jezelf is tijd en aandacht voor je kindje

Natuurlijk had ik het daarna nog wel eens moeilijk als mijn baby huilde. Mindfulness is geen eenvoudig trucje om helemaal geen moeilijkheden of stress meer te ervaren tijdens het eerste jaar als ouder van je eerste kind. Het is een manier om meer rust te vinden door acceptatie van dat wat er nu is. Om vervolgens de mogelijkheid te hebben om andere keuzes te maken. Omdat je dan niet meer in gevecht bent met de realiteit.

Ben je geïnspireerd door mijn verhaal en verwacht je binnenkort een kindje? Klik dan hieronder op de button “Mindful met je Baby” voor meer informatie over de aandachtstraining ‘Mindful met je baby’ van Mindful Moments.

Daarnaast ben ik erg benieuwd naar jouw ervaringen rondom de eerste maanden na de geboorte van je kindje. Je kunt hieronder een opmerking achterlaten.